Jacques Verheijen (1944)

In mijn jeugd studeerde ik piano, cello, orgel en compositie, en leefde ik voor de muziek. Vervolgens werkte ik jarenlang als sociaal psycholoog in het onderwijs. Op 46-jarige leeftijd besloot ik terug te keren naar mijn jeugdliefde. Ik begon alsnog een muzikale carriére, en studeerde piano bij Herman Uhlhorn. Ik werk nu als componist en arrangeur, en daarnaast als uitvoerend musicus. In het werk met Mariejan op het gebied van de Jiddische muziek gaan deze verschillende activiteiten vloeiend in elkaar over.

Mijn fascinatie voor de Jiddische muziek heeft verschillende bronnen. Allereerst een muzikale: de Jiddische cultuur in Oost-Europa heeft een ongekend rijke en veelzijdige muziek voortgebracht van een doorgaans zeer hoog artistiek niveau. De liederen, die we gekozen hebben zijn stuk voor stuk gewoon heel erg mooi! In de tweede plaats een historische. Zoals de schilderijen van Marc Chagall en de foto's van Roman Vishniac ons terugvoeren naar een Jiddische wereld, zoals deze voor W.O.II in Oost-Europa bestond, zo voeren ook de liederen van Mordekhay Gebirtig en anderen ons terug naar het hart van deze boeiende cultuur. In de derde plaats een sociaal-politieke. De Holocaust vernietigde het grootste deel van deze levende en levendige cultuur, samen met de mensen, die haar droegen. De vertolking van deze liederen is voor mij óók een manier om "het onverwerkbare te verwerken", en een verantwoordelijkheid te nemen voor de noodzakelijkheid van een collectief herinneren. We hopen daar met ons werk een bijdrage aan te leveren.

"Die Nacht kann man nicht bekämpfen. Aber man kann ein Licht entzünden."